Rouw en de Effectieve Hulp van Mindfulness

By ||Body & Soul|

Het weefsel van de mensheid bestaat uit vele draden van emotionele ervaring. Een daarvan is verdriet. Niemand van ons is vrijgesteld van de greep van verdriet, en op een bepaald moment tijdens de reis van het leven, zullen we worden geconfronteerd met de dood van een dierbare vriend, ouder, huisdier, echtgenoot of kind. Eigenlijk is dit gedeelde gevoel van verdriet een gemeenschappelijke noemer tussen alle menselijke harten. Kort doordringt de diepten van ons hart. De weg van de mindfulness biedt ons een krachtige manier om ons van onze duisternis af te keren en ons opnieuw naar het licht te keren.

Rouw is als een wolk die de natuurlijke uitstraling van ons hart dimt. Het is aan onze moed om onze relatie met verdriet en verlies te transformeren. Mindfulness gaat over het cultiveren van een intieme relatie met het huidige moment, bewust en zonder oordeel. Onderzoek toont aan dat mindfulness individuen kan helpen door de stadia van verdriet, afnemende angst en depressie te bewegen. Wanneer de duisternis van verdriet over ons komt, kan mindfulness ons helpen terug te keren naar ons ware zelf.

Hier is hoe:
1. Krijg meer comfort om uw kwetsbaarheid te omarmen.
De mate waarin we bereid zijn onze emotionele reacties in het leven te omarmen, is de mate waarin we de ware vreugde van het leven kunnen ervaren. Kwetsbaarheid is een praktijk van mindfulness, omdat het onze focus en aandacht vereist om ons te richten op verdriet. De dood van onze dierbaren snijdt ons in de oerkern en laat ons verloren en hulpeloos zwemmen in een zee van duisternis. Maar de enige manier om de kust van sereniteit te bereiken is door te zwemmen door die donkere wateren. Onze cultuur heeft ons geconditioneerd om ons te schamen voor het huilen en het uiten van diepe droefheid. Zelfs in de psychologie wereld, zijn er deze raadselachtige termen genaamd “opgelost verdriet” en “onopgelost verdriet”, wat suggereert dat een of andere manier ons verdriet automatisch verdwijnt door middel van een paar sessies van therapie. We lossen verdriet niet op, we transformeren ermee. Sterker nog, verdriet kan een katalysator zijn om wakker te worden als we de moed hebben om kwetsbaar te zijn binnenlaten en bewust onze donkerste momenten te voelen, te zien en te eren.

Brené Brown, kwetsbaarheidsonderzoeker en professor, deelde de bevindingen van haar onderzoek: “Kwetsbaarheid is de geboorteplaats van liefde, saamhorigheid, vreugde, moed, empathie en creativiteit. Het is de bron van hoop, empathie, verantwoording en authenticiteit. Als we meer duidelijkheid willen in ons doel of een dieper en betekenisvoller geestelijker leven willen bereiken, dan is kwetsbaarheid de weg.

2. Oefen acceptatie en bevrijd uw hart.
Als je iemand bent kwijtgeraakt van wie je houdt, ken je het voortdurende verlangen om weer fysiek aanwezig te zijn in je leven. De geest houdt zich voortdurend vast aan genot en het vermijden van pijn – dit omvat hoe we de dood van degenen die ons zo dierbaar zijn naderen. De kracht van acceptatie kan onze ogen openen om een andere manier van het verwerken van verdriet te zien.

3. Vind de kracht in uw gevoeligheid.
Het is makkelijk om onszelf te verdoven door meteen het dagelijks leven in te duiken. Het kost enorme kracht om naar binnen te draaien, naar onze gevoelige ruimtes toe. Er ontstaat een kracht als we proactief ervoor kiezen om stil en stil te zijn en om te eren waar we emotioneel zijn. Gevoelens moeten worden gevoeld, en wat we weerstaan blijft bestaan. Mindfulness-praktijken zoals formele zitmeditatie of eenvoudige mindful buikademhaling kunnen ons helpen kracht te vinden in het omarmen van onze gevoeligheid. Vandaag draag jij elk moment, elke vreugde, elke glimlach die jij met je dierbare deelden. De momenten die jullie deelden zullen eeuwig de relatie bepalen die je met je dierbare deelden – niet de momenten die we verloren. En door de diepten van ons lijden, brengt mindfulness ons weer in verbinding met onze heelheid, eenheid en vreugde – zelfs in het gezicht van verdriet. Deze bevrijding is vaak maar één adempauze.